Narsist Bir Erkekle Birlikte Olduğunun 7 Sessiz İşareti

Bazen en büyük fırtınalar sessizce birikir. İçinde bir yerlerde, adını koyamadığın bir huzursuzluk vardır. Hani her şey yolunda gibi görünürken bile, midende hafif bir kasılma, zihninin arkasında fısıldayan bir ses olur. Bu sesi çoğu zaman bastırırsın, “fazla düşünüyorum” ya da “abartıyorum” diyerek geçiştirirsin. Ama o ses gitmez. Aksine, zamanla daha da ısrarcı olur. Bu satırları okuyor olman da bir tesadüf değil. İçgüdülerin seni buraya getirdi, çünkü o fısıltı artık görmezden gelemeyeceğin kadar yükseldi. İlişkilerde bazı gerçekler bağıra çağıra gelmez; adeta odadaki havanın değişmesi gibi, yavaş yavaş ve derinden hissedilir. Bu his, değişimin ilk adımı olan farkındalığın kapısını aralamaktır. Yıllardır bu alanda yazarken ve sayısız hikaye dinlerken, bu başlangıç hissinin ne kadar ortak olduğunu gördüm. O sessiz işaretleri fark etmeye başladığında, kendi gerçeğini de aydınlatmaya başlarsın.

1. Her Konuşma Bir Şekilde Ona Döner

Bak, bu en sinsi olanlardan biridir çünkü başta fark etmesi çok zordur. Günün nasıl geçti? Belki iş yerinde harika bir başarı elde ettin ya da canını sıkan bir olay yaşadın. Anlatmaya başlarsın, hevesle, heyecanla… Ama cümlen bitmeden o lafa girer. “Aynı şey benim başıma geldiğinde ben şöyle yapmıştım” diye başlar ve bir anda tüm spot ışıkları onun üzerine döner. Senin hikayen, senin duygun, senin anın buharlaşır. O an boğazına bir yumru oturur, değil mi? Söylediklerinin değersizleştiğini, deneyiminin sadece onun kendi hikayesini anlatması için bir basamak olarak kullanıldığını hissedersin. Sen onun için bir dinleyici kitlesisin, bir partner değil. Senin sıran hiç gelmez. Konuşmalarınız bir diyalog değil, onun monoloğudur.

2. Empati Kuramaz, Duyguların Onu Yorar

Canın yandığında, ağladığında ya da sadece üzgün olduğunda ne yapıyor? Düşünsene bir an… Gerçekten yanında olup acını paylaşıyor mu, yoksa rahatsız mı oluyor? Narsist bir partner için senin yoğun duyguların, çözmesi gereken bir problem ya da katlanmak zorunda olduğu bir yüktür. Sana sarılıp “Anlıyorum” demek yerine, “Bunun için mi ağlıyorsun şimdi?” diyebilir veya konuyu hızla değiştirebilir. Acını anlamak yerine “abartıyorsun” diyerek duygularını geçersiz kılar. Çünkü senin duyguların onunla ilgili değildir, bu yüzden onun için anlamsızdır. Nasıl desem, sanki senin gözyaşların, onun mükemmel dünyasını bozan bir leke gibidir… Ve sen, en savunmasız anında bile yapayalnız kaldığını iliklerine kadar hissedersin.

3. Sürekli ve Tükenmeyen Bir Övgü Bekler

Onun ego deposu deliktir ve o depoyu doldurma görevi tamamen sana aittir. Yaptığı en küçük şey bile devasa bir alkışı hak eder. Sadece güzel bir yemek yaptığı için değil, marketten ekmek aldığı için bile takdir bekleyebilir. Bu takdiri vermediğinde ise dünya başına yıkılır. Surat asar, sessizleşir, hatta seni cezalandırmak için sevgisini geri çeker. İlişkinin barometresi, onun egosunun ne kadar beslendiğine bağlıdır. “Ama ben ona sürekli ne kadar harika olduğunu söylemek zorunda mıyım?” diye düşünmüş olabilirsin. Evet, onun dünyasında zorundasın. Çünkü sen ona hayran olmadığında, o kendi değerini sorgulamaya başlar ve bu boşluğu doldurmak için en kolay hedef olarak seni görür. İlişki, cehenneme döner.

4. En Ufak Bir Eleştiriye Bile Patlar

Yapıcı bir geri bildirimde bulunmaya çalıştığını hayal et. Belki sadece “Kıyafetlerini ortada bırakmasan çok sevinirim” gibi basit bir ricadır bu. Onun için bu, karakterine yapılmış bir saldırıdır. Anında savunmaya geçer, duvarlarını örer ve oklarını sana çevirir. Asıl mesele asla konuşulmaz. Konu bir anda “Sen de mükemmel değilsin, geçen gün sen de şunu yapmıştın” noktasına gelir. Bu bir whataboutism (peki ya bu?) taktiğidir ve amacı konuyu saptırarak seni suçlu hissettirmektir. Onun kusursuz imajına en ufak bir leke süremezsin. Biliyorum, bu çok yorucu. Sürekli diken üstünde yürümek, neyi nasıl söyleyeceğini kırk kere düşünmek zorunda kalmak… Bu, bir ilişki değil, bir mayın tarlasıdır.

5. Çevrendeki Herkesi Sürekli Küçümser

Bir de şu var… Senin hayatındaki insanlar onun için her zaman birer tehdittir. En yakın arkadaşların “aptal”, ailen “gereksiz” ve iş arkadaşların “yetersiz”dir. Dikkat ettin mi, onun dışında kimse yeterince akıllı veya iyi değildir. Başta bunu senin iyiliğini düşündüğü için yaptığını sanabilirsin. “Seni onlardan korumaya çalışıyor” gibi bir yanılgıya kapılabilirsin. Ama işin acı yanı şu ki, asıl amacı seni yavaş yavaş izole etmektir. Etrafında güvendiğin, akıl danıştığın kimse kalmayınca, tek referans noktan kim olur? O. Seni sosyal destek ağından kopararak, kendi kontrol alanını genişletir. Ve sen farkında olmadan, onun küçük krallığında tek başına kalırsın.

6. İstisnasız Tüm Eski Sevgilileri “Deli”dir

Geçmiş ilişkilerini anlattığında hep aynı senaryoyu duyarsın: O hep masum bir kurbandır. Eski sevgililerinin hepsi ya “dengesiz”, ya “kıskanç”, ya da “sorunlu”dur. Hepsi ona haksızlık etmiştir. Peki ya şöyle düşünsen: Birkaç farklı hikayede de ortak olan tek bir karakter varsa, asıl sorun o karakterde olabilir mi? Bir insanın geçmişindeki tüm ilişkiler aynı şekilde bitiyorsa, bu bir tesadüf değildir. Bu bir örüntüdür. Kendi hatalarını asla kabul etmeyen, sorumluluk almaktan kaçan ve kendini aklamak için sürekli başkalarını şeytanlaştıran birinin portresidir bu. Unutma, bugün o eski sevgililere taktığı etiketler, yarın sana takacağı etiketler olabilir.

7. Davranışları Acı Verici Derecede Tutarsızdır

Bir gün sana dünyanın en harika insanıymışsın gibi davranır, göklere çıkarır. Ertesi gün ise sanki sen yokmuşsun gibi buz gibi soğuk ve mesafelidir. Bu duygusal roller coaster, seni sürekli gergin ve hazırlıksız tutar. Ne yaptığını, nerede yanlış yaptığını sorgularken bulursun kendini. “Dün her şey çok güzeldi, bugün neden böyle?” diye kendini yiyip bitirirsin. İşte bu tutarsızlık kasıtlıdır. Buna intermittent reinforcement (aralıklı pekiştirme) denir ve en güçlü bağımlılık yaratan manipülasyon taktiklerinden biridir. Sana ne zaman sevgi verip ne zaman geri çekeceğini kontrol ederek, tüm gücü elinde tutar. Sen de o sevgi kırıntılarını tekrar alabilmek için sürekli çabalarsın. Bu bir sevgi değil, bir kontrol mekanizmasıdır. Evet, aynen.

Bu işaretleri okurken içinde bir şeyler kıpırdadıysa, kalbin sıkıştıysa, bil ki yalnız değilsin. Bu farkındalık acı verici olabilir, ama aynı zamanda özgürleştiricidir. Gerçeği görmek, sisin dağılması gibidir. İlk başta gözünü kamaştırsa da, sonunda yolunu daha net görmeni sağlar. Bu işaretler birer yargılama değil, senin için birer pusuladır. Kendi değerini, kendi huzurunu ve kendi mutluluğunu yeniden hatırlaman için bir davettir. Bu yolda atacağın her adım, seni kendine daha çok yaklaştıracak. Unutma, senin hikayen, onun gölgesinde yarım kalmak zorunda değil. Kendi kalemini eline alıp, hikayeni yeniden yazma gücü senin içinde.