Babam ve Oğlum: Kalbindeki Düğümleri Çözecek O Film

Bazen bir film, sadece iki saatlik bir kaçış değildir. Bazen doğru zamanda karşına çıkan bir yapım, ruhunun derinliklerinde kilitli kalmış bir kapıyı usulca aralar. Ekranın karşısında donup kaldığın, karakterlerin hissettiği her duygunun sanki senin göğüs kafesinden geçip gittiği o anları bilirsin. İşte bu öyle bir deneyim. Bu film, izleyip bitirdiğinde seni öylece bırakmıyor; kalbinde bir şeyleri onarıyor, belki de yıllardır söyleyemediğin kelimeler için sana cesaret fısıldıyor. Bu yapımı izlerken hissettiğim tam olarak buydu: bir arınma, bir yüzleşme ve sonunda gelen o tatlı, hüzünlü ferahlama…

Film Hakkında

Düşünsene… Yıllar sonra, köklerinin olduğu topraklara geri dönüyorsun. Ama bu bir tatil kaçamağı değil, hayatının en zorlu yolculuğu. Babam ve Oğlum, 12 Eylül döneminin savurduğu hayatların birinde, Sadık’ın hikayesini anlatıyor. Politik görüşleri yüzünden babasıyla yolları ayrılan Sadık, yıllar sonra küçük oğlu Deniz ile birlikte Ege’deki köyüne geri döner. Ama bu dönüş, geçmişle bir hesaplaşmayı da beraberinde getirir. Ege’nin o içini ısıtan güneşi, taş duvarları ve zeytin ağaçları, aslında buz gibi bir baba-oğul ilişkisinin arka fonudur. Ve bu iki inatçı, yaralı adamın arasında köprü olmaya çalışan küçücük bir çocuk: Deniz. Tam bir duygu seli.

Neden İzlemelisin?

“Sadece bir film, beni ne kadar etkileyebilir ki?” diyorsun belki içinden. İnan bana, bu film o sorunun cevabını en derinden veriyor. Çünkü Babam ve Oğlum, sadece bir hikâye anlatmıyor; bizim coğrafyamızın, bizim ailelerimizin o en tanıdık yarasını deşiyor ve sonra şefkatle sarıyor. Hani o sevgisini bir türlü gösteremeyen, otoriter, sert görünümlü ama içinde fırtınalar kopan babalar vardır ya… İşte bu film, o babaların ve onların asi çocuklarının sessiz çığlığı. Özellikle Çetin Tekindor’un hayat verdiği Hüseyin Ağa karakterinin bir sahnesi var ki… Nasıl desem, o sahne Türk sinemasının değil, adeta bizim toplumsal hafızamızın bir parçası. Boğazına bir yumru oturacak, gözyaşların sel olacak ama sonunda o yumru çözüldüğünde inanılmaz bir hafifleme hissedeceksin.

Kime Göre?

Bak, eğer ailene, özellikle babana dair içinde çözemediğin düğümler varsa bu film tam sana göre. Kelimelere dökülemeyen sevgilerin, gurur yüzünden edilemeyen itirafların ve affetmenin iyileştirici gücünü görmek istersen ekranın karşısına geçmelisin. Geçmişle barışmak, aile bağlarının karmaşıklığını anlamak ve en önemlisi, iyi bir ağlamanın ardından gelen o arınma hissine ihtiyaç duyuyorsan, bu filmi mutlaka izleme listene ekle. Bu bir filmden çok, kalbe dokunan bir terapi seansı gibi…

Son Söz

Hazır ol, çünkü bu yolculuk seni biraz sarsacak ama sonunda bıraktığı iz, bir yara değil, şifa olacak. Yanına bir paket mendil almayı unutma ama korkma; sonunda hissedeceğin şey keder değil, anlaşılmış olmanın getirdiği o tarifsiz huzur olacak. Bazen en büyük fırtınalar, en sakin limanlara çıkarmak içindir, unutma.